Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα video. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα video. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 13 Ιουλίου 2010

Το «Πείραμα της Φυλακής» του πανεπιστημίου Στάνφορντ

Το διαβόητο «Πείραμα της Φυλακής του πανεπιστημίου Στάνφορντ» διεξήχθη το 1971 από την ερευνητική ομάδα του καθηγητή στο τμήμα Ψυχολογίας του πανεπιστημίου Στάνφορντ, Φίλιπ Ζιμπάρντο, πάνω στις ψυχολογικές επιπτώσεις που επιφέρει η μετατροπή ενός ατόμου σε φυλακισμένο ή δεσμοφύλακα.












Κυριακή 27 Ιουνίου 2010

Επιχείρηση της Γαλλικής αστυνομίας κατά της ιλλεγκαλιστικής αναρχικής συμμορίας "Μπονό" τον Απρίλη του 1912

 Βίντεο Ντοκουμέντο : Επιχείρηση της Γαλλικής αστυνομίας κατά της ιλλεγκαλιστικής αναρχικής συμμορίας "Μπονό" το 1912. Η επιχείρηση θεωρήθηκε επιτυχημένη από το γαλλικό κράτος καθώς στην ουσία τερμάτισε τη δράση της πιο δυναμικής και καινοτόμας αναρχο-ατομικιστικής συμμορίας της Ευρώπης.
Στις 28 Απριλίου η γαλλική χωροφυλακή εντοπίζει τον Μπονό κρυμμένο σε ένα σπίτι. Ακολουθεί επιχείρηση στην οποία συμμετέχουν γύρω στους 500 μπάτσους και στρατιώτες εξοπλισμένους με οτιδήποτε διέθετε τότε η αστυνομία της χώρας. Μετά από έντονη ένοπλη αντιπαράθεση μεταξύ Μπονό και κρατικών γουρουνιών,  οι μπάτσοι τοποθετούν εκρηκτικά στη βάση του σπιτιού. Απο την έκρηξη γκρεμίζεται σημαντικό μέρος του σπιτιού ενώ ο Μπονό εξακολουθεί να απαντάει με πυρά. Τέλος πυροβολείται στο κεφάλι δίχως όμως να πεθάνει και συλλαμβάνεται, ενώ το βράδυ της ίδιας μέρας  αφήνει και την τελευταία του πνοή βαριά τραυματισμένος.
Η επιχείρηση κατά της συμμορίας ξεκίνησε απο το γαλλικό κράτος στις 30 Μαρτίου και έληξε άδοξα στις 14 Μαΐου με τους περικυκλωμένους από 1000+ μπάτσους και στρατιώτες,  Γκαρνιέρ και Βαλέτ , με τον πρώτο να σκοτώνεται μετά από έκρηξη που προκάλεσαν οι μπάτσοι και τον δεύτερο να συλλαμβάνεται βαριά τραυματισμένος. Η δίκη της συμμορίας έγινε τον Φεβρουάριο του 1913 με τα μέλη της είτε να εκτελούνται είτε να μπαίνουν ισόβια φυλακή..

Κυριακή 23 Μαΐου 2010

Αντιρρησίες Συνείδησης στην Τουρκία

Βίντεο από την κίνηση Αντιρρησιών Συνείδησης  στην Τουρκία, στην οποία συμμετέχει ενεργά και ο αναρχικός χώρος . Τον τελευταίο καιρό έχει παρατηρηθεί μια έντονη κινητοποίηση γύρω από το θέμα της στράτευσης και τα προβλήματα που παρουσιάζονται στον Τουρκικό στρατό (βλ. νεκροί σε συγκρούσεις με Κούρδους αντάρτες, αυτοκτονίες και "αυτοκτονίες"). Το βίντεο δείχνει στιγμιότυπα από κινητοποιήσεις και εκδηλώσεις για την άρνηση στράτευσης (αντιρρησίες συνείδησης, όχι ολική άρνηση), που  τα τελευταία 1-2 χρόνια έχει αρχίσει να απασχολεί όλο και περισσότερους νεολαίους στην Τουρκία.

Τρίτη 18 Μαΐου 2010

"..και αυτοί είναι οι Αναρχικοί".... Μάιος 2009

Τα Τουρκικά ΜΜΕ ανακαλύπτουν μέσα στις συγκρούσεις κάτι "περίεργους" ,που δεν τους θυμίζουν τις παραδοσιακές αριστερές οργανώσεις που συνήθως προκαλούν επεισόδια, και τους σκιαγραφούν...
Τα πλάνα είναι από συγκρούσεις διάσπαρτων αναρχικών μικρο-ομάδων με τους μπάτσους την Πρωτομαγιά του 2009, στην Κων/πολη - Istanbul.

Αναρχικοί vs Μπάτσοι, Κων/πολη - Istanbul 1.5.2010

Διάσπαρτες ομάδες αναρχικών συγκρούονται με μπάτσους την πρωτομαγιά του 2009 στην Κων/πολη - Istanbul.

Δευτέρα 17 Μαΐου 2010

Απαγόρευση του Κουρδικού Κόμματος της Δημοκρατικής Κοινωνίας(DTP) και μαζικές συγκρούσεις (Δεκέμβρης 2009)

Επεισόδια μεταξύ Κούρδων και δυνάμεων καταστολής ύστερα από την ομόφωνη απόφαση των 11 δικαστών του Συνταγματικού Δικαστηρίου να απαγορεύσουν τη λειτουργία του Κουρδικού Κόμματος της Δημοκρατικής Κοινωνίας(DTP). Τα επεισόδια κράτησαν όλο τον Δεκέμβρη περίπου ενώ δεν έλειψαν και οι συμπλοκές με ακροδεξιούς. Στις  περιοχές/πόλεις  Hakkâri, Yuksekova, Cizre, Urfa, Sırnak, Agrı, Diyarbakir, Batman, Tunceli,  Mus,  Mersin, Siirt,Silvan, Van και  Istanbul η κατάσταση ήταν έκρυθμη ,ενώ υπήρχαν περιπτώσεις όπου διαδηλωτές δολοφονήθηκαν ή τραυματίστηκαν από πυρά μπάτσων και "αγανακτισμένων"πολιτών και καταστηματαρχών (βλ.τελευταίο βίντεο).







Κυριακή 16 Μαΐου 2010

"Θα συναντήσουμε τον Θάνατο γελώντας" Sabahat Karataş 17.4.1992

Στις 16 Απριλίου του 1992 οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, ασφαλίτες και μπάτσοι περικυκλώνουν  4 σπίτια ανταρτών της οργάνωσης Dev - Sol (Devrimci Sol ,Επαναστατική Αριστερά, και από  το 1994 γνωστή και ως  DHKP/C ,Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα/ Μέτωπο) στην Κων/πολη-Istanbul. Οι αντάρτες αρνούνται να παραδοθούν και ακολουθούν ένοπλες συμπλοκές διάρκειας δυο ημερών, οι οποίες θα οδηγήσουν στη δολοφονία 11 αριστερών επαναστατών/τριών. Μέσα στους νεκρούς και η Sabahat Karataş, γυναίκα του  Dursun Karataş (ιδρυτής της Dev - Sol το 1978 και δραπέτης φυλακών το 1989,πέθανε στην Ολλανδία εξόριστος το 2008), που στο βίντεο απεικονίζεται αριστερά στο σπασμένο παράθυρο με τη σημαία της οργάνωσης. Η Sabahat karataş το βράδυ της 17ης Απριλίου τηλεφώνησε στον Πρόεδρο του Συλλόγου Ενίσχυσης Οικογενειών Κρατουμένων, λέγοντας του "Όπως οι σύντροφοί μας στις 12 Ιουλίου του 1991 αγκάλιασαν το θάνατο γελώντας, έτσι κι εμείς γελώντας και μαχόμενοι θα τον συναντήσουμε" (τον Ιούλιο του 1991 , πάλι σε επιχείρηση των μπάτσων, δολοφονήθηκαν 10 αντάρτες). Το γεγονός θα καταγραφεί ως ένα από τα πιο δραματικά στην ιστορία του επαναστατικού χώρου της Τουρκίας. 


Η δολοφονία του αριστερού αντάρτη Orhan Yılmazkaya, μετά απο ένοπλη συμπλοκή με τους μπάτσους (Απρίλης 2009)

Στις 27 Απριλίου του 2009 μπάτσοι εντοπίζουν τον αριστερό αντάρτη (βουνών) Orhan Yılmazkaya , της οργάνωσης Devrimci Karargah (Επαναστατικό Αρχηγείο) στην περιοχή του Bostanci στην Κων/πολη- Istanbul. Ακολουθεί ένοπλη συμπλοκή 5 περίπου ορών μεταξύ του  Orhan και των δυνάμεων καταστολής με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας μπάτσος , ένας περαστικός και φυσικά ο περικυκλωμένος αντάρτης. Επίσης 7 μπάτσοι και ένας cameraman θα τραυματιστούν απο τα πυρά. Ο Orhan Yilmazkaya λίγο πριν τη δολοφονία του κατάφερε να μπει στις συχνότητες τις αστυνομίας και να μιλήσει, κάτι το οποίο καταγράφηκε από τηλεοπτικό συνεργείο που στεκόταν κοντά σε περιπολικό (πρώτο βίντεο, υπότιτλοι στα αγγλικά)






Πέμπτη 13 Μαΐου 2010

Αποσπάσματα εκπομπής για τους σλαβόφωνους πολιτικούς πρόσφυγες

Αν και τα στιγμιότυπα είναι από εκπομπή σε καθεστωτικό κανάλι (Μαύρο Κουτί) , θίγει ένα ζήτημα το οποίο είναι πολύ σοβαρό και άγνωστο σε πολλούς, παρουσιάζοντας φυσικά ένα κομμάτι της μεγάλης διάστασης του. Η Σλαβόφωνη κοινότητα (ή Σλαβομακεδόνες, ή Μακεδόνες) ήταν η μοναδική αλλόγλωσση κοινότητα στον ελλαδικό χώρο που συμμετείχε μαζικά στις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού. Στην τελευταία μάχη του Βίτσι, Αυγουστος του 49, υπολογίζεται ότι το 60% των ανταρτών ήταν Σλαβόφωνοι. Η  κοινότητα αυτή (150 με 200.000 υπολογίζονται τις δεκαετίες 1920-1930) είχε δεχτεί την χειρότερη αντιμετώπιση από το ελληνικό κράτος ,σε σχέση  με άλλες (Τουρκόφωνοι, Βλάχοι), κυρίως από τη δικτατορία του Μεταξά μέχρι και τη δεκαετία του 80. Η γλώσσα τους είναι ακόμα απαγορευμένη, ενώ τραγούδια και χοροί στα «μακεδονικά» ,είτε ελληνοποιήθηκαν είτε απαγορεύτηκαν.  Νεκροταφεία και εκκλησίες που είχαν πάνω επιγραφές στη γλώσσα τους καταστράφηκαν. Με τη λήξη του εμφυλίου πάνω από 28.000 θα εγκαταλείψουν το ελληνικό έδαφος κυνηγημένοι και πολλοί από αυτούς απλά θα περάσουν τα σύνορα και θα εγκατασταθούν στην ΠΓΔ Μακεδονίας, λίγα χιλιόμετρα μακριά  από τα σπίτια τους. Το ελληνικό κράτος τη δεκαετία του 80 έδωσε άδεια στους έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες να επιστρέψουν , κάτι το οποίο δεν έκανε με τους σλαβόφωνους, οι οποίοι άφησαν πίσω σπίτια, οικογένειες και φίλους. Η κατάσταση παραμένει πάνω κάτω το ίδιο , με τους  εναπομείναντες σλαβόφωνους πρώην αντάρτες να αριθμούν κάτι λίγες 100ντάδες ….



Κυριακή 9 Μαΐου 2010