ΖΗΤΩ Ο ΛΑΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ

Επειδή έκανες το λάθος να βάλεις φωτιά σε μια κλειδωμένη τράπεζα και δεν μάντεψες ότι μέσα στους πάνω ορόφους με τα επίσης κλειστά παράθυρα δουλεύει κόσμος. Επειδή έκανες το λάθος, οι από μέσα ενώ είχαν αρκετό χρόνο για να κατέβουν και να βγουν καθώς η φωτιά δεν είχε καν καπνό και έκαιγε για μισή ώρα σε μια γωνίτσα , αυτοί βγήκαν στα παράθυρα και χάζευαν .αρχικά, τη φωτιά η οποία δεν έδειχνε να τους αναστατώνει καν. Επειδή έκανες το λάθος, η πόρτα να είναι κλειδωμένη και τα τζάμια όχι σπασμένα, ο καπνός της φωτιάς να μένει μέσα στο κτίριο κάνοντας την κατάσταση αποπνικτική, Επειδή έκανες το λάθος και δεν σκέφτηκες ότι υπήρχε περίπτωση σε μέρα πανεργατικής πορείας να δουλεύουν οι άλλοι κρυφά επειδή τους το επέβαλε το αφεντικό και σκέφτηκες να καταστρέψεις μια τράπεζα. Επειδή έκανες το λάθος να μην ανήκεις σε κανένα κόμμα και καμία «ορθή» πολιτική παράταξη ή παρέμβαση. Επειδή έκανες το λάθος και δεν σκέφτηκες ότι οι χιλιάδες «ειρηνιστές» που ποτέ δεν «έπαιξαν» με τη φωτιά ,αλλά χειροκροτούν όταν καίγονται τράπεζες, θα σου γυρίσουν την πλάτη και στη στραβή θα σε δικάσουν . Επειδή έκανες το λάθος, μέσα στις τάξεις εξεγερμένων και αγωνιζόμενων ανθρώπων να υπάρχουν όλα τα κατάλοιπα της κοινωνίας μας και εσύ νόμιζες πώς βρίσκεσαι σε φιλικό περιβάλλον. Επειδή έκανες το λάθος, ο κόσμος που έβλεπε τη «δολοφονική» φωτιά να περνάει από δίπλα της και να βγάζει φωτογραφίες δίχως να την αγγίζει για κανα μισάωρο θεωρώντας ότι μια «δολοφονική φωτιά» παίζει να αυτοσβηστεί. Επειδή έκανες το λάθος, για κακή σου τύχη αντί να σκάσουν γιατροί να φτάσουν τα ΜΑΤ. Επειδή έκανες το λάθος, εξαιτίας σου ο αναρχικός χώρος να αποκτήσει κακό όνομα και σε «ψάχνουμε» ζωντανό ή νεκρό να σε παραδώσουμε στη δικαιοσύνη για να μας ξανά αγαπήσει η φιλοτομαριστικη, ιεραρχική, φασιστική, ρατσιστική και σεξιστική κοινωνία μας. Επειδή έκανες το λάθος, κάποιοι να ζουν κράζοντας τους «μπάχαλους». Επειδή έκανες το λάθος και κάποιοι θεωρούν πως η σφαίρα του Κορκονέα που χτυπάει σε δευτερόλεπτα και σκοτώνει με μια φωτιά που μπαίνει σε φαινομενικά εκτός λειτουργίας τράπεζα και καίει μισή ώρα και οι από μέσα δεν βγαίνουν ενώ μπορούν, ενώ οι από έξω κάνουν χαβαλέ επειδή η φωτιά είναι του κώλου, είναι ένα και το αυτό. Επειδή έκανες το λάθος και οι σύντροφοι διψάν για αυτοπροβολές, ατάκες και συντριβή του εσωτερικού εχθρού. Επειδή έκανες το λάθος και δεν μπορούμε να παραδεχτούμε ότι αν φταίει κάποιος , τότε φταίμε όλοι όσοι γουστάρουμε τράπεζες καμένες. Επειδή έκανες το λάθος να πέσεις στην πιο γκαντέμικη στιγμή της ζωής σου και το ξέρουν όλοι αλλα δεν μιλούν. Επειδή έκανες το λάθος, αυτό που έκανες να είναι έγκλημα και τυφλή βία ,ενώ λίγο πριν ήταν πολιτική. Επειδή έκανες το λάθος, μια τράπεζα καμένη να είναι τυφλή βια ενώ να «καεί το μπουρδέλο η βουλή με τους 300 μέσα και όσους δουλεύουν εκεί» είναι πολιτική. Επειδή εσύ και οι όμοιοι σου εδώ και 30 χρόνια προσπαθείτε να σκοτώσετε αθώους αλλά δεν τα καταφέρνετε. Επειδή λοιπόν έκανες το λάθος και δεν θα σταματήσουν να σε αναλύουν μέσα σε άθλιες, υποκριτικές και πολιτικάντικες ανακοινώσεις. Επειδή έκανες το λάθος και έχουν ξαμοληθεί να σε βρούν και να σε λιντζάρουν ικανοποιώντας τα πιο άγρια και σαδιστικά τους ένστικτα. Επειδή έκανες το λάθος και ετοιμάζουν στο σύνταγμα την Γκιλοτίνα σου για να ζητωκραυγάζουν όλοι ΖΗΤΩ Ο ΛΑΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ… Επειδή έκανες το λάθος, αν δε σε βρούν τους αρκεί να μάθουν ότι αυτοκτόνησες.. ΑΛΛΑΞΕ ΠΛΑΝΗΤΗ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ!

Η γουρούνι Η άνθρωπος

ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ, ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ!

Τις τελευταίες δυο μέρες έχει πέσει ένα απίστευτο μούδιασμα σε όλους μας. Αντιφατικά  και ανάμεικτα συναισθήματα, καταδίκες πρακτικών που όλοι γουστάρουμε , ερωτήματα για το πόση γκαντεμιά μπορεί να συσσωρευτεί γύρω από ένα περιστατικό. Προσπάθειες από κάποιους να δικαιολογήσουν καταστάσεις και άλλοι να κατηγορήσουν με την πρώτη ευκαιρία τα «μαλακισμένα» που βάζουν φωτιές, τους «προβοκάτορες», τους «μπάχαλους» για τους οποίους ,είχαν ήδη διατυπώσει την αποψάρα τους , μπαίνοντας με ορμή  πρώτοι και καμαρότοι στο παιχνίδι του συμβιβασμού με την κλασική φράση εμείς τα λέγαμε ή όταν εμείς τα λέγαμε.

Μέρος πρώτο

Τα πράγματα είναι πολύ απλά ,ως μια αρχική διατύπωση η οποία πρέπει ο καθένας μας να επεξεργαστεί βαθύτερα: Το αν την τράπεζα την κάψαν αναρχικοί, νεολαίοι, ή χούλιγκανς δεν έχει πολύ σημασία, αν εξαιρέσουμε το ενδεχόμενο μιας παρακρατικής ενέργειας. Σημασία έχει ότι ήταν μια κίνηση την οποία  μεγάλη μερίδα του αναρχικού χώρου επιλέγει αν όχι να την πραγματοποιεί, να τη στηρίζει. Οι αναρχικοί φυσικά δεν είναι οι μόνοι θαυμαστές καμένων τραπεζών, για να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, χιλιάδες είναι αυτοί που σκάνε  χαμόγελά και χειροκροτούν  όταν πυρπολούνται τράπεζες αφήνοντας με τρόπο να διαρρεύσει η εσωτερική επιθυμία του «ναι ρε πούστη, καιρός να δούμε τις τράπεζες καμένες». Με αυτή τη λογική είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για το τραγικό γεγονός στην Marfin Bank και τους 3ς αδικοχαμένους ανθρώπους «της». Το να ρίχνουμε τις ευθύνες καθαρά στον Βγενόπουλο ως υπερ-καθίκι  (που όντος είναι) ή στα συστήματα πυρόσβεσης που είτε δεν υπήρχαν είτε δεν λειτούργησαν είναι μάταιο και λίγο υποκριτικό. Αυτό δεν σημαίνει οτι τα παραπάνω δεν ισχύουν , αλλά μην φτάσουμε σε σημείο να πιστέψουμε ότι καίμε τις τράπεζες επειδή γνωρίζουμε ότι έχουν συστήματα πυρόσβεσης ώστε να μην βρεθούμε αντιμέτωποι με ανεπιθύμητα αποτελέσματα.. Το κάψιμο μιας τράπεζας είναι επιλογή μας, κομμάτι μας και για αυτό θα πρέπει να κρατάμε στο πίσω μέρος του εγκεφάλου ότι έχουμε ένα μερίδιο ευθύνης για ότι έγινε. Δεν λέμε φυσικά ότι οκ παραδεχόμαστε την συνενοχή μας έτσι απλά και πάμε γι’ άλλα,  αυτή τη στιγμή υπάρχει μια απίστευτη επεξεργασία συναισθημάτων, καταστάσεων και πληροφοριών που αρκεί να διατυπώσουμε αυτήν την ,ίσως απλουστευμένη, αλήθεια. Οι σκέψεις θα μπουν σε μια σειρά με τον καιρό…

Μέρος δεύτερο

Πέρα από τις ευθύνες μας όμως , που έχουν να κάνουν με τις επιλογές σε πρακτικές και δράσεις είναι ξεκάθαρο ότι έχει ξεκινήσει ίσως η πιο άγρια και σιχαμένη επίθεση προς τον αναρχικό χώρο, η οποία ξεφεύγει πολύ από την παραδοσιακή λάσπη των ΜΜΕ που είχαμε συνηθίσει. Δημοσιογράφοι, πολιτικοί, αναλυτές, «ειδικοί», αυτόπτες μάρτυρες  , σάτυροι, εναλλακτικοί δημοσιογράφοι, αριστεροί κτλ έχουν ξεκινήσει ένα μαραθώνιο να κατασκευάσουν τη νέα εικόνα του «αναρχικού». Ακούμε να ξεστομίζονται  ότι ναι οι κουκουλοφόροι ξέραν ότι μέσα υπήρχαν άνθρωποι και τους έκαψαν ζωντανούς και πως όταν οι από μέσα προσπάθησαν να βγουν οι αναρχικοί κρατούσαν την πόρτα κλειστή για να καούν ζωντανοί . Στην προσπάθεια  να χωνέψουμε ότι υπάρχουν καθάρματα τα οποία μπορούν και λένε τέτοιες ανελέητες χοντράδες, «μαθαίνουμε» ότι  ενώ οι διαδηλωτές που περνάν από έξω βλέπουν τους άλλους να καίγονται , τους κράζουν γιατί δεν ήρθαν στην πορεία και άλλα τέτοια φρικαλέα «συμπεράσματα» δημοσιογράφων. Σε ραδιοφωνικές εκπομπές ακούμε για τα καθάρματα  με τις περίεργες σημαίες (τις μαυροκόκκινες δηλαδή) να χαλάνε τη γιορτή του οργισμένου λαού  . Ο αναρχικός λοιπόν είναι ένας δολοφόνος , ο οποίος εδώ και 30 χρόνια περίπου προσπαθεί να σκοτώσει κόσμο , αλλά ή είναι τόσο ηλίθιος που δεν το  έχει καταφέρει ακόμα ή όταν κινδυνεύει μια αθώα ζωή από αυτόν (τον αναρχικό)  εμφανίζεται ο Άγιος Ναθαναήλ και τη σώζει.  Επίσης διψάει για αίμα και ίσως έχει σχέση και με τα βαμπίρ.

Στους καιρούς που ζούμε οι πάντες προσπαθούν να παρουσιάσουν τον αναρχικό χώρο σαν ξένο κομμάτι σε πορείες, σε συγκρούσεις ,σε διαδηλώσεις. «Ναι, να κάψουμε τη Βουλή, αλλά όχι με τους αναρχικούς» , «ναι να συγκρουστούμε αλλά όχι με τους αναρχικούς», «ναι να οργιστούμε αλλά όχι με τους αναρχικούς».

Ε λοιπόν ναι ρε καριόληδες με τους αναρχικούς!

Υπήρχαμε και θα υπάρχουμε σε όλους τους ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες ως το πιο ριζοσπαστικό κομμάτι των οργισμένων των ξεσηκωμένων και των εξεγερμένων. Υπήρχαμε και θα υπάρχουμε με βία γιατί με ειρηνικές πορείες τίποτα δεν άλλαξε και τίποτε δεν θα αλλάξει. Με βία γιατί το πρώτο βήμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να σπάσουμε τη βιτρίνα της δημοκρατίας και να αποκαλύψουμε τι βρώμα κρύβεται πίσω από αυτή. Με βία γιατί στην τελική είναι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει η εξουσία . Πέτρες, καδρόνια, μολότοφ,  και φωτιές. Αυτά είναι τα όπλα μας και αυτά μάθαμε να χρησιμοποιούμε. Ποτέ δεν ανεχτήκαμε να είμαστε πρόβατα σε σφαγές ΜΑΤάδων και δεν μπορείτε να φανταστείτε τη χαρά που παίρνουμε όταν έστω για λίγες ώρες, μέρες, μήνες διαταράσσουμε όλη αυτήν την τρομαχτική ηρεμία που έχει επιβληθεί  και οριστεί (ή υιοθετηθεί, για τους συνένοχους)  ως «φυσιολογική», «κανονική» και «λογική».

Ο αναρχικός χώρος πρέπει να βγει στους δρόμους και να δείξει τι πραγματικά είναι . Να βγει  έξω για να μην αφήσει τα κάθε λογής σκουλήκια  να «σκιαγραφούν το πορτρέτο μας»,  που το μόνο που δεν έχουν πει είναι ότι βιάζουμε παρθένες,  μανούλες και παιδιά. Όλοι στους δρόμους  για να μετατρέψουμε τις ειρηνικές διαμαρτυρίες σε άγριες συγκρούσεις και απεργίες. Η θέση μας είναι στο δρόμο, μαζί με όσους έχουν επιλέξει τη σύγκρουση,  και όχι στα σπίτια μας κρυμμένοι και φοβισμένοι.

Η γουρούνι Η άνθρωπος

(7 Μαΐου 2010)

Επειδή τα πάντα εξηγούνται (version 2)

Επειδή τα πάντα εξηγούνται:

O αναρχικός χώρος είναι πολυμορφικός και φαίνεται πως κάποιοι δεν μπορούν να το χωνέψουν. Όταν πιστεύεις ότι ανήκεις σε αυτόν τον χώρο-κόσμο και βλέπεις ανταγωνιστικά κάποιες τάσεις του σημαίνει ότι το μικρόβιο της κυριαρχίας έχει μπει μέσα σου και σιγά σιγά σε τρώει.

Οι κόντρες στο εσωτερικό της αναρχίας της Θεσσαλονίκης βασίζονται ακριβώς στην παραπάνω διατύπωση. Στην «νεότερη ιστορία» της, το κλίμα αρχίζει να δυναμιτίζεται με τη σύλληψη της Χριστίνας Τονίδου, όπου μετά τα επεισόδια της Δ.Ε.Θ τον Σεπτέμβρη του 2007 και τη σύλληψη της , κυκλοφόρησε ένα κείμενο το οποίο μοιράστηκε σε όλες τις αναρχικές καταλήψεις και στέκια της Θεσσαλονίκης. Το κείμενο, βγαλμένο μέσα από συνέλευση της Υφανέτ ( με την ανοχή και συνενοχή διάφορων «ουδέτερων» συντρόφων και συλλογικοτήτων) δεν ήταν τίποτε άλλο από μια επίθεση προς την συγκρουσιακή δράση και κάποιους από τους εκφραστές της (στοχοποιώντας το κατειλημμένο στέκι Ναδίρ). Μια κριτική που απαιτούσε διάσπαση και διαχωρισμό του αναρχικού χώρου σε «σωστούς και λάθος», «μπάχαλους και μη», «πολιτικοποιημένους και απολιτικούς», σε «κάνγκουρες και αγωνιστές» και θεωρούσε εμμέσως πλην σαφώς υπεύθυνη την συντρόφισσά για τη σύλληψή της , επειδή συμμετείχε στα συγκεκριμένα επεισόδια με τα συγκεκριμένα άτομα. Κάποιοι προσπάθησαν με σχέδιο να περιθωριοποιήσουν κομμάτια του αναρχικού- εξεγερτικού χώρου αφού πρώτα τα καταδίκασαν γι’ αυτό που είναι , μέσα από συνελεύσεις που μετατράπηκαν σε «λαϊκά δικαστήρια» (για όσους δεν θυμόυνται υπήρξαν προσπάθεις να διωχτεί ανεπιθύμητος, για τους αναρχο-τσιφλικάδες, κόσμος απο συνελεύεις). Τα γράμματα της Χριστίνας από τη φυλακή δεν θα μπορούσαν φυσικά να μείνουν εκτός σχολιασμών και βιαστικών ερμηνειών που ήθελαν τη συντρόφισσα «να μην γνωρίζει καν αν είναι αναρχική ή όχι» και κατ επέκταση «να μην ήξερε τι έκανε στα επεισόδια». Ακολούθησε ένα παραλήρημα συστηματικής λασπολογίας και διαστρέβλωσης γεγονότων το οποίο ποτέ δεν σταμάτησε ,παρά μόνο κόπασε μετά από ένα διάστημα και συνεχίστηκε «ψιθυριστά» μέσα στις γνωστές κλίκες του χώρου. Φυσικά ένα ενδεχόμενο σχέδιο εισβολής στο Ναδίρ για παραδειγματισμό των συντρόφων -«μπάχαλων»- που επέλεξαν να συγκρουστούν-«κάνουν καγγελάκι»- , ενώ όλοι οι υπόλοιποι δεν κατεβήκανε καν στο δρόμο , αποφεύχθηκε κι αυτό επειδή οι «ενορχηστρωτές» του παραληρήματος γνώριζαν πολύ καλά πως κάτι τέτοιο θα έφερε βάρβαρα και βάναυσα αποτελέσματα για όσους το επιχειρούσαν . Μια τέτοια επίθεση παραδειγματισμού θα πραγματοποιηθεί λίγα χρόνια αργότερα στην street attack, για άλλους λόγους, αλλά πάνω κάτω από τους ίδιους «ενορχηστρωτές». Εκείνο το διάστημα οι υποτιμητικές ταμπέλες θα έχουν την τιμητική τους, ετοιμάζοντας το έδαφος για μια σειρά κινήσεων διασπαστικών, με κύρια αυτήν της καταστολής στις πορείες.

…Δεν είναι λίγες οι φορές όπου σε πορείες διάφοροι «σύντροφοι» αναλαμβάνουν να διατηρήσουν την τάξη στα αναρχικά μπλοκ. Συνήθως άτυποι αντιπρόσωποι του «αναρχικού συνόλου» που δεν επιθυμούν να διαταραχθεί η ηρεμία και η αθωότητα του μπλοκ καθώς κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα όπως χρήση δακρυγόνων και συλλήψεις. Ο ρόλος του τιμωρού γίνεται πράξη κάθε στιγμή που ο «σύντροφος μπάτσος» ορμάει στον «σύντροφο μπάχαλο» με στόχο να τον εμποδίσει να χαλάσει την αρμονική πλαστή , συντροφική, συνύπαρξη. Η δράση των «συντρόφων μπάτσων» νομιμοποιείται όταν οι «σύντροφοι μπάχαλοι» μειοψηφούν όποτε και δρουν σε αντίθεση με τη γενική βούληση. Νομιμοποιείται επίσης μέσα από την, πολλές φορές , κατασκευασμένη τρομολαγνεία του «ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΕΙ», η οποία πανικοβάλει στη σκέψη ότι η επίθεση θα έχει τραγικά αποτελέσματα , άπειρους ξυλοδαρμούς και μαζικές συλλήψεις. Ακόμα και σε περιπτώσεις ανευθυνότητας , λάθος στιγμής και λάθος κινήσεων από την πλευρά συντρόφων που επιλέγουν να κινηθούν επιθετικά, δεν δικαιολογείται σε καμία περίπτωση η κατασταλτική νοοτροπία και οι υπερασπιστές της. Κι όμως όλοι το ανεχόμαστε και μάλλον όλοι το νομιμοποιούμε αφού «για να μην χαλάσει η φάση» ποτέ δεν αντιδρούμε ουσιαστικά………

Η παρά πάνω πρακτική μπορούμε να πούμε πως έριχνε κάθε φορά λάδι στη φωτιά , οδηγώντας τα πράγματα σε μια κωμικό-τραγικότητα (βλ. Ξυλίκια μέσα στο μπλοκ και οι μπάτσοι να χαζεύουν). Στις 21.06.08 θα πραγματοποιηθεί η περιβόητη πορεία του Ευόσμου, η οποία θα σπάσει σε τρία κομμάτια: αυτούς που επιτέθηκαν στους μπάτσους, ενώ αρχικά δεν είχε κανονιστεί κάτι τέτοιο, αυτούς που λειτουργώντας άκρως διασπαστικά επέλεξαν να φύγουν με το πανό αφήνοντας τους υπόλοιπους πίσω και αυτό φυσικά επειδή δεν δίνουν δεκάρα για τις συλλήψεις ατόμων άλλων συλλογικοτήτων ή ακόμα περισσότερο ανένταχτων- αυτόνομων αναρχικών , και τέλος αυτοί που μείναμε στη μέση προσπαθώντας να κρατήσουμε ενωμένο το μπλοκ και να βοηθήσουμε όσους είχαν επιλέξει να συγκρουστούν, εάν τα πράγματα δυσκόλευαν. Στο τέλος της πορείας ακολούθησαν μικροσυμπλοκές μέσα στο μπλοκ , ενώ κάποιοι προσπάθησαν να βγάλουν την κουκούλα από ένα παιδί το οποίο συνέχιζε να πετάει πέτρες τη στιγμή που οι μπάτσοι ήταν έτοιμοι να μας διαλύσουν. Αργότερα ένας πιτσιρικάς θα φάει ξύλο για παραδειγματισμό.

Τα πράγματα και η αντιπαλότητα θα χαθούν ευτυχώς , στην εξέγερση του 2008, όπου όλοι ενωμένοι, σχεδόν, στο δρόμο θα προσφέρουμε νύχτες φωτιάς και βιας στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Όχι ότι οι διαφορές δεν υπήρξαν , ευτυχώς όμως δεν επηρέασαν και τόσο τα πράγματα. Ο Δεκέμβρης αφήνει πίσω του μικρούς και μεγάλους γαβριάδες και μια καταστροφική δύναμη την οποία αδυνατούμε και εμείς οι ίδιοι να εξηγήσουμε.

Μετά τον Δεκέμβρη τα πράγματα θα γυρίσουν σύντομα στον παλιό καλό καιρό. Οι «σύντροφοι μπάτσοι» θα ξανά αρχίσουν τις επιθέσεις στους «συντρόφους μπάχαλους» και το αντίστροφο. Τα δυο «είδη», αλλά κυρίως οι πρώτοι , απαιτούν από τον κόσμο να διαλέξει στρατόπεδο, αλλιώς χαρακτηρίζονται και αυτοί ως «μπάχαλοι» ή «φίλοι μπάχαλων». Στα πλαίσια αυτής της αντιπαράθεσης ,η οποία με τον καιρό προσωποποιείται σε συγκεκριμένα άτομα, το Μαη του 2009 στην συναυλία των ska-p κάποιοι παιδιά θα φαν ξύλο από μεθυσμένους πάνκηδες. Θα ακολουθήσει ίσως η πιο προσβλητική κίνηση που θα μπορούσαν ποτέ να κάνουν οι αναρχο-κλίκες ή αναρχο-τσιφλικάδες ή επαγγελματίες αναρχικοί :ΝΤΟΥ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ!. Τα γνωστά άγνωστα καθίκια θα πραγματοποιήσουν μια , από καιρό, σχεδιασμένη εισβολή στην κατάληψη street attack. Στην επίθεση παραδειγματισμού, συμμετείχαν 90 περίπου άτομα , οι οποίοι κάλεσαν κινηματική συνέλευση και μέσα σε λίγα λεπτά είχαν το σχέδιο έτοιμο , όταν σε συνελεύσεις γα φασίστες μιλάν 4 ώρες και στο τέλος δεν κάνουνε και τίποτα(και αν εσάς δεν σας βρομάει κάτι εδώ, εμάς μας βρομάει από χιλιόμετρα). Πέρα από το παράλογο της υπόθεσης, να καλεστεί κινηματική συνέλευση, η διαδικασία είχε και βαφτίσια. Κάποιοι «μπάχαλοι» βαφτίστηκαν ηθικοί αυτουργοί των γεγονότων στη συναυλία και έπρεπε να τιμωρηθούν. Για την ιστορία η street attack σπάστηκε , ενώ ξυλοφορτώθηκαν και άτομα που δεν είδαν καν το περιστατικό στη συναυλία, την προηγούμενη μέρα. Μήπως κάτι σας βρομάει, ξανά;. Αργότερα για να κουκουλωθεί η φάση οι μισοί θύτες θα πουν ότι πήγαν εκει για να προστατέψουν τη street, από τη μανία των πιο αποφασισμένων τιμωρών, ενώ άλλοι, οι λιγότεροι, θα παραδεχτούν ότι πήγαν για να ξυλοφορτώσουν. Οι δεύτεροι τουλάχιστον θα αποδειχτούν ειλικρινείς.

Μετά το πέσιμο στην street attack θα ξεκινήσει , όπως τον καιρό της σύλληψης της Χριστίνας Τονίδου, μια λασπολογία η οποία στόχευε πάλι σε συντρόφους που αρνήθηκαν να συμμετέχουν στην τσιφλικο-επίθεση. Οι ανελέητοι τσιφλικο-ανάρχες θα παν ένα βήμα παρά πέρα βγάζοντας βρόμες ότι γνωστοί αναρχικοί της Θεσσαλονίκης είναι « πράκτορες του κράτους», «φασίστες» ή αν όχι φασίστες «απολιτικοί που ίσως έχουν σχέση με φασίστες». Αρκετοί σύνροφοι θα κατηγορηθούν σκοπίμως οτι καλύπτουν τους πάνκηδες ,πρωταγωνιστές των γεγονότων στη συναυλία, σύντροφοι οι οποίοι όχι μόνο δεν κάλυπταν ή στήριζαν την street attack, αλλά δεν είχαν καν σχέση με τα συγκεκριμένα άτομα και ακόμα περισσότερο με την κατάληψη και την κοσμοθεωρία της (άλλοι τους έγλυφαν την περίοδο όπου ο κίνδυνος εκκένωσης καταλήψεων είχε φουντώσει). Με τις ίδιες κατηγορίες θα φορτωθούν  και διάφοροι αναρχίζοντες (συμπαθούντες του χώρου) που δεν συμμετείχαν στην «κινηματική» ξευτίλα της εισβολής σε κατάληψη. Οι κατηγορίες και η λασπολογία θα συνεχίσουν και συνεχίζουν.

Τον Φεβρουάριο του 2010 Θα ακολουθήσει η επίθεση στην Φάμπρικα Υφανέτ και θα στηθεί ένα ολόκληρο πανηγύρι περι «φασιστικής επίθεσης» στην κατάληψη, περί γνωστών φασιστών της Τούμπας κ.α πολλά ανούσια πράγματα. Ο κόσμος σύντομα μαθαίνει ότι το πέσιμο δεν είναι από φασίστες, παρόλα αυτά η είδηση παραμένει σε πολλές ιστοσελίδες, ενώ καλείται αντιφασιστική πορεία. Αν και είμαστε φανατικοί αρνητές ,εσωτερικών, επιθέσεων σε καταλήψεις και δεν πρόκειται ποτέ να ακολουθήσουμε τέτοιες πρακτικές και αυτό επειδή δεν είμαστε αφεντικά και μπάτσοι στην πόλη αλλά αναρχικοί, μπορούμε να καταλάβουμε γιατί κάποιοι επιλέγουν να κινηθούν έτσι, χρησιμοποιώντας λογικές των ΜΜΕ( διαστρέβλωση, λάσπη ,παραπληροφόρηση). Όλα έχουν να κάνουν με το μικρόβιο της κυριαρχίας. Πώς χαρακτηρίζεται μια επίθεση φασιστική , με ποια κριτήρια και προς το συμφέρον ποιανού; ΑΝ είναι η επίθεση στην Υφανέτ φασιστική γιατί δεν αποδεχόμαστε ότι και η εισβολή στην street attack είναι επίσης φασιστική. Μάλλον για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους . ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ, ΑΛΛΑ ΑΚΡΩΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ. Αν κάποιοι έχουν προσωπικά προβλήματα με κάποιους άλλους να τα λύνουν μόνοι τους, μεταξύ τους και με φίλους , όχι όμως στο όνομα της αναρχίας. Κανένας δεν έχει το μονοπώλιο στην αναρχία και κανένας δεν μπορεί να τη θεωρεί ιδιοκτησία του και τσιφλίκι του. Δυστυχώς η αλήθεια είναι ότι πολλοί την βλέπουν τσιφλίκι τους και ξεχνάν πολύ εύκολα ότι εχθρός μας είναι το κράτος και όχι ο , υποτιμητικά , «μπάχαλος», Κώστας, Γιάννης , Μπάμπης, Σοφία… Στην τελική τέτοιοι χαρακτηρισμοί δεν διαφέρουν καθόλου από αυτούς που μας δίνει η δημοκρατία: «γνωστούς- άγνωστους», «βάνδαλους» κ.α.

 

Παρόλο που μια από τις καθημερινές, προσωπικές μάχες των αναρχικών πρέπει να είναι και η προσπάθεια αποτίναξης κάθε εξουσιαστικής νοοτροπίας από πάνω μας, διάφοροι «αναρχικοί» συνεχίζουν να υιοθετούν όλο και περισσότερες ιεραρχικές και κυριαρχικές αντιλήψεις, μετατρέποντάς τες σε πράξη στο εσωτερικό του χώρου. Ακόμα και η επιλεκτική αλληλεγγύη σε αναρχικούς κρατούμενους (και επειδή μιλάμε για Θεσσαλονίκη, βλέπε περιπτώσεις   Χ.Τονίδου,  και αργότερα Π.Γεωργιάδη όπου η συμπαράσταση ήταν σχεδόν μηδαμινή) δείχνει ακριβώς ότι υπάρχει κόσμος ο οποίος δεν ενδιαφέρεται για τον αντικρατικό αγώνα , αλλά για το αν ο φυλακισμένος είναι στη μια ή την άλλη τάση, όποτε αναλόγως ή θα παίξει ή δεν θα παίξει αλληλεγγύη. Για περιπτώσεις όπως αυτή του Κουνταρδά, δεν χρειάζεται καν να συζητήσουμε γιατί πρόκειται για ένα άτομο που έτσι κι αλλιώς είχε φάει λάσπη, επειδή για κάποιους ήταν ήδη « αμαρτωλός» καθώς ήταν χουλιγκάνι και δεν ήταν ταιριαστό να ανήκουν στην αναρχική, ψαγμένη- διαβασμένη- ακαδημαϊκού τύπου , ελίτ και να στηρίζουν αληταρία , πόσο μάλλον όταν αυτά τα αληταρία τολμούν και «τρελαίνονται» και μας αποκαλούν μασόνους , ενώ "εμείς" «υγιείς» πίνουμε καφέδες και αναλύουμε ή κριτικάρουμε θεωρίες,προκηρύξεις και πρακτικές. Πάλι για την ιστορία, τον Κουνταρδά τον θυμήθηκαν όλοι όταν «μας πρόδωσε», ενώ η δράση του μέσα και έξω από τις φυλακές και η εκδικητικότητα του κράτους απέναντί του απλά ξεχάστηκε .Κατά τα άλλα ο χώρος είναι αλληλέγγυος και πολυμορφικός….

Το θετικό των όσων συμβαίνουν στη Θεσσαλονίκη είναι ότι ο περιβόητος «αναρχικός χώρος» απομυθοποιείται και ξεσκεπάζει τους όσους περαστικούς και τσιφλικάδες προσπαθούν να πουλήσουν «αναρχική ορθότητα» μέσα από τις ελίτ τους που πολλές φορές δεν αγγίζουν καν την κοινωνικό-ταξική πραγματικότητα, μα χτίζουν ένα ακαδημαϊκού τύπου προφίλ του σνομπιστικού μικρόκοσμου τους , μέσα από φαινομενικά προχωρημένα συνθήματα , κείμενα και μπλα μπλά.

Παρόλα αυτά ο ίδιος ο αναρχικός χώρος , απομυθοποιημένος μεν, δείχνει τον αυθεντικό αντικρατικό, αντικαπιταλιστικό και αντι-ιεραρχικό του χαρακτήρα μέσα από τη δράση του , κινηματική και αντάρτικη, και μέσα από κάποιες αξίες όπως είναι η συντροφικότητα, ο αλληλοσεβασμός και η συλλογικότητα .

Όσο για τα εξουσιαστικά τσογλάνια και τα καθίκια που ξεπηδούν σαν μανιτάρια μέσα στον χώρο θα αναμετρηθούμε κάποια στιγμή ,με καμία κάλυψη και στο όνομα κανενός, αναπόφευκτα (και όχι λόγο μαγκιάς) καθώς αναρχία και ιεραρχία δεν μπορουν να συνυπάρξουν για πολύ καιρό....

Η γουρούνι Η άνθρωπος

Ο ΤΥΧΑΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΙΑΣ ΔΙΚΗΣ (για τον Νίκο Κουνταρδά)

Με αφορμή την απόπειρα αυτοκτονίας που έκανε ο Νίκος Κουνταρδάς, αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο το οποίο γράφτηκε κατα τη διάρκεια της τελευταίας του δίκης για την υπόθεση Πολυζογόπουλου.

Σήμερα ξεκίνησε η δίκη του αναρχικού και συντρόφου Νίκου Κουνταρδά για τον ξυλοδαρμό του Πολυζωγόπουλου . Μια υπόθεση που κάποτε απασχόλησε παρά πολύ τον αναρχικό χώρο, με πορείες, αντάρτικα χτυπήματα, μικροφωνικές και καταλήψεις. Σήμερα όμως ενημερωνόμαστε για μια δίκη η οποία για γνωστούς λόγους έχει γίνει «φάντασμα» και απλά αναφέρεται ως ένα απλό γεγονός χωρίς να υπάρχει πουθενά ενημέρωση, κάλεσμα ή οτιδήποτε άλλο που το αφορά . Αυτό μπορεί πολύ εύκολο να χαρακτηριστεί ως «η χαρά του ΠΑΣΟΚ» που θα δικάσει «έναν αλήτη ο οποίος δεν έχει καν συντρόφους».

Ο Νίκος Κουνταρδάς είχε από την αρχή εχθρούς από διάφορους χώρους που πολύ εύκολα καταδικάζουν συντρόφια για την διαφορετικότητά τους (από αυτούς). Κι όμως δεν είναι ο φόβος του Άλλου , πο συνηθίζεται να λέγεται , αλλά μια σκόπιμη και συνειδητή επιλογή αδιαφορίας και συνάμα διαστρέβλωσης γεγονότων , δράσεων κ.α (ο κατάλογος είναι τιτάνιος)

Ο Νίκος Κουνταρδάς μπαινοβγαίνει στις φυλακές αρκετό καιρό, με πιο χυδαία και προκλητικότατη κίνηση του κράτους να τον οδηγήσει στα μπουντρούμια λόγο πανό που τοποθέτησε μέσα σε γήπεδο. Αν και πρόκειται για τεράστια θρασύδειλη πρόκληση του κράτους , γνωρίζαμε από την αρχη ότι πολλοί πολιτικάντηδες του αναρχικού χώρου δεν θα τον στήριζαν , λόγο του ότι πρόκειται για μια κίνηση σε κερκίδα ( δεν χρειάζεται να αναφέρουμε καν τη σάπια αντίληψη πολλών για μερίδες hooliganων που προσπαθούν κάτι να κάνουν μέσα στα γήπεδα). Κι όμως αυτό δεν ήταν το τελικό χτύπημα γιατί πάλι το να συλλαμβάνεσαι για ένα πανό και να μπαίνεις φυλακή είναι «χοντρό» αρκετά για να συνεχίσει κάποιος τη λασπολογία κατά του συντρόφου.

..Φάνταζε σαν τηλεοπτική εκπομπή τύπου «Να η ευκαιρία» η λάθος κίνηση του Κουνταρδά, η οποία ήταν ότι καλύτερο περίμεναν τα κοράκια που ξεστομίζουν τη λέξη «αναρχία» λες και πεταν ζάρια στο τάβλι. Ο «τρελός» Κουνταρδας που μόλις βγήκε από τη φυλακή πήγε και παραδόθηκε για τους δικούς του λόγους στους μπάτσους είναι πρώτον, «τρελός» και δεύτερον «κάνει ότι ναναι» Ποιο το συμπέρασμα – αποτέλεσμα.; ΟΥΤΕ ΝΕΡΟ ΟΥΤΕ ΨΩΜΙ…

Το μήνυμα «ούτε νερό ούτε ψωμί» το έχει λάβει και ο ίδιος, αλλά και το κράτος το οποίο τρίβει τα χέρια του μπροστά στη θέα της συνειδητής αδιαφορίας του χώρου σε μια τέτοια δίκη και έναν σύντροφο τον οποίο ο κρατικός μηχανισμός έχει βαλθεί να εξοντώσει με οποιονδήποτε τρόπο. Πρώην «θαυμαστές» του παθήματος του Πολυζωγόπουλου, γυρνάν την πλάτη στον Νίκο και πολλοί περιμένουν με το μαχαίρι στο χέρι για το επόμενο «λάθος» που θα κάνει ο οποιοσδήποτε σύντροφος που «θα τρελαθεί» ή «δεν θα ξέρει τι λεει».. γιατι στην τελική δεν έχεις δικαίωμα να τρελαίνεσαι όταν εμείς οι «επαναστάτες» πίνουμε καφέ και σχολιάζουμε αν μας αρέσει ο επαναστατικός αγώνας ή η Σέχτα….

Η γουρούνι Η άνθρωπος

 (11-1-2010)

Tvxs η αλλιώς η ξέφτια της «ελεύθερης ενημέρωσης» (19.11.2009)

Tvxs η αλλιώς η ξέφτια της «ελεύθερης ενημέρωσης»

Πιστεύω πως ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για την «δράση» του tvxs μέσα στα πλαίσια μιας εναλλακτικής ενημέρωσης , ελεύθερων ιδεών, όπου ο καθένας μπορεί να τοποθετείται πολιτικά σχολιάζοντας την επικαιρότητα, δίνοντας έτσι μια άλλη διάσταση στα πράγματα και τα γεγονότα. Το tvxs έχοντας την πρωτιά μεταξύ των site εναλλακτικής- αριστερίζουσας ενημέρωσης, αρχίζει σιγά σιγά να αποκαλύπτεται ,αλλά κα να αποκαλύπτει το πραγματικό του πρόσωπο ,μέσα από διάφορες κινήσεις (ίσως και λάθη) που δεν ξέρουμε (ξέραμε) αν γίνονται σκοπίμως ή τυχαία. Κινήσεις που είτε συνειδητά περνάν έμμεσα μηνύματα στους επισκέπτες της ιστοσελίδας , είτε αποτελούν «γκάφες» η οποίες έχουν να κάνουν με λανθασμένη στρατηγική , η οποία φυσικά οδηγεί στην αποκάλυψη.

Η ιστοσελίδα αυτή καταρχάς θα πρέπει να μας προβληματίσει μόνο και μόνο από το γεγονός ότι είναι γέννημα θρέμμα του περιβόητου Κούλογλου. Αυτού του μικρού μπάσταρδου, του οποίου αντι- αναρχική δράση είναι πανελλαδικά γνωστή. Ο τύπος αυτός είχε κάνει και το περιβόητο ντοκιμαντέρ για την «αληθινή 17 Νοέμβρη» , εκπομπή που μιλούσε για τα γεγονότα του πολυτεχνείου και παράλληλα γελοιοποιούσε τα μέλη της οργάνωσης 17Ν, μέσω καλεσμένων τύπου Ανδρουλάκη, και αφιερώνοντας στο τέλος την εκπομπή στα «αθώα» θύματα της οργάνωσης.

Το συγκεκριμένο site ακολουθώντας φυσικά την γραμμή του «μπαμπά του» επιχειρεί να πατάξει το «ακραίο» και το «ανατρεπτικό» ,σε όποια μορφή κι αν αυτό προβάλλεται μέσα από σχόλια των επισκεπτών , πάνω σε πολιτικά θέματα. Παρόλο που η θεματολογία του αποτελείται συχνά από δίκες αναρχικών, πορείες αναρχικών κ.α, τα σύνορα μπαίνουν άμεσα διαχωρίζοντας εξαρχής τις δημοκρατικές απόψεις από τις αναρχικές. Λίγες είναι οι περιπτώσεις που ακούγονται πράγματα δίχως να λογοκρίνονται (λογοκρισία στον διαδικτυακό κόσμο σημαίνει διαγραφή σχολίου ή ακόμα ακόμα και χρήστη- επισκέπτη) και αυτά επειδή προηγείται πίεση των χρηστών. Χαρακτηριστικό ήταν ότι στην επέτειο του Πολυτεχνείου η ενημέρωση θύμιζε καθεστωτικά ΜΜΕ. Οι σχεδόν 3000 αναρχικοί της Αθήνας δεν ακούστηκαν πουθενά, το ξύλο που έφαγαν επίσης δεν ακούστηκε πουθενά ‘όσο για τις εκατοντάδες προσαγωγές (μαντέψτε) δεν σχολιάστηκαν καν από την ομάδα του txvs, ούτε φυσικά από τον «μπαμπά» που σήμερα βιάστηκε να γράψει το ειρωνικό του κείμενο για την προκήρυξη του Επαναστατικού Αγώνα. Στην Κρήτη το λυντσάρισμα αναρχικών από τους μπάτσους θάφτηκε συνειδητά ενώ τα αρκετά μαζικά επεισόδια στο ΑΠΘ στη Θεσσαλονίκη , σαν να μην έγιναν ποτέ.

Το TXVS παίζει ένα πολύ ύπουλο προπαγανδιστικό παιχνίδι υπέρ της κυριαρχίας και όταν μιλάμε για κυριαρχία εννοούμε φυσικά τη δημοκρατία. Μια δημοκρατία που δεν έχει σταματήσει από το 1974 να φυλακίζει αναρχικούς και αριστερούς επαναστάτες, μια δημοκρατία που εκδικείται τον αντίπαλο με πολύ άγριο τρόπο, μια δημοκρατία που στο όνομα της η εξουσία μοιάζει πιο ελεύθερη ,να κάνει ο,τι γουστάρει , από οποιοδήποτε άλλο σύστημα .

Στα πλαίσια αυτής της δημοκρατίας γεννήθηκαν οι όροι «γνωστοί- άγνωστοι», «απολιτικοι τρομοκράτες», «κουκουλοφόροι», «τα πλουσιόπαιδα που καίνε περιουσίες φτωχών». Η παραδοσιακή δεξιά είναι τουλάχιστον πιο ειλικρινής και μας μισεί για αυτό που πραγματικά είμαστε: αναρχικοί και αλήτες. Για εμάς δεν υπάρχουν «ένοχοι» και «αθώοι» αγωνιστές. Δεν διαχωρίζουμε τους συλληφθέντες σε «καλούς» (όσοι συνελήφθησαν τυχαία) και «κακούς» (όσων η συμμετοχή σε αντικρατικές και ανατρεπτικές ενέργειες έχει πιστοποιηθεί). Αυτοί οι διαχωρισμοί οδηγούν με τη μια στον συμβιβασμό. Τον συμβιβασμό που η δημοκρατία απαιτεί από τους πολίτες- καταναλωτές.

Ο συμβιβασμός αυτός προωθείται και κατασκευάζεται από site όπως το tvxs, μέσα από την πάγια τακτική των δημοκρατικών κύκλων :έμμεσα, ποτέ άμεσα!

Φυσικά δεν φταίνε μόνο αυτοί οι μπάσταρδοι κύκλοι αλλά και οι υποστηρικτές αυτών των μεθόδων στρατευμένης ενημέρωσης. Δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι τα άτομα που επισκέπτονται το tvxs είναι «θύματα σκοτεινών δυνάμεων», όπως φυσικά δεν μπορούμε να δεχτούμε σε απόλυτο βαθμό ότι η κοινωνία είναι θύμα της εξουσίας. Έχουμε γνωρίσει πολλούς εξουσιαστές που ζουν ανάμεσά μας και όχι πάνω σε υπουργικές και βουλευτικές καρέκλες. Η συμφωνία της Βάρκιζας έσπασε εδώ και πολύ καιρό, αυτή τη στιγμή διεξάγεται ένας ανελέητος πόλεμος μεταξύ δημοκρατίας και ελευθερίας . Ένας πόλεμος που έχει ήδη αρκετούς νεκρούς ( Μαρίνος, Πρέκας, Τσιρώνης, Τσουτσουβης, κασσίμης ,Κανελοπούλου, Κουμης, Τεμπονέρας, Καλτεζάς, Γρηγορόπουλος κ.α). Δύο στρατόπεδα τα οποία χτυπιούνται σφοδρότατα για πάνω από 30 χρόνια . Από τη μια οι δημοκράτες και από την άλλη οι αναρχικοί και όσοι αμετανόητοι αριστεροί επαναστάτες έχουν απομείνει. Σε αυτή τη σύγκρουση το tvxs έχει επιλέξει να βρίσκεται με την μεριά του ισχυρού, του νόμιμου, του δημοκράτη.

Το όργιο διαγραφών χρηστών από το tvxs τις τελευταίες μέρες και η απίστευτη λογοκρισία αυτού του εγχειρήματος έχει απλά αναγγείλει και τον θάνατο του.

Η γουρούνι Η άνθρωπος

μετά τη βόμβα στη βουλή ... ( 13.1.2010)

Αυτή τη στιγμή οι αναρχικοί Δημητράκης, Βούτσης- Βογιατζής, Γεωργιάδης, Νικολάου, Κουνταρδάς, Γιόσπας, Χατχημηχελάκης, Μασούρας, Bonnano, Στρατηγόπυλος βρίσκονται φυλακισμένοι, όλοι τους με βαρύτατες κατηγορίες. Από την άλλη , 3ς σύντροφοι έχουν επικηρυχτεί από το κράτος με 600.000 ευρώ, ενώ αρκετοί άλλοι καταζητούνται από τις αρχές.

Ο κρατικός μηχανισμός κάνει ότι μπορεί , στα πλαίσια της δημοκρατίας, για να αποτρέψει τους «επικίνδυνους» ταραχοποιούς των τσιμεντουπόλεων απ’ το να πραγματοποιήσουν το νέο τους χτύπημα , είτε στο δρόμο, είτε στα στενά ή ακόμα και στη βουλή...

Δεν είναι μακρινές οι μνήμες της πορείας του Πολυτεχνείου πριν δυο μήνες, ένα αναρχικό μπλοκ 3000 και ατόμων στην Αθήνα , ούτε φυσικά οι διαθέσεις αυτών των ανθρώπων την πρώτη επέτειο της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου. Υπάρχει μια κινητικότητα στα «άκρα» που τρομάζει τελικά, τους δημοκράτες όσο κι αν εξακολουθούν να εκτοξεύουν απειλές κατά του αναρχικού χώρου. Άλλωστε όταν απειλείς με τέτοιο τρόπο δεν δείχνει τίποτα άλλο από το ότι έχεις πανικοβληθεί ..Χρυσοχοιδη. Η βιτρίνα της δημοκρατίας έχει σπάσει εδώ και καιρό και ότι και να κάνει το κράτος οι «άγριοι» και «αντιδημοκράτες» αναρχικοί θα συνεχίζουν την καταστροφική τους δημιουργία με ό,τι κόστος. Από την άλλη πλευρά το κράτος δείχνει να χτυπάει την πλάτη φιλικά, στην νεοναζιστική έξαρση και τις φασιστικές επιθέσεις που το 2009 (πάνω από 50), αλλα και τη στιγμή που μιλάμε έχουν την τιμητική τους. Είναι ξεκάθαρο ότι το κράτος πάντα θα θεωρεί εχθρό του την αναρχία και ακόμα περισσότερο τα κομμάτια (της) αυτά που γίνονται ακόμα πιο επιθετικά και έχουν επιλέξει ξεκάθαρα με πιο στρατόπεδο είναι.

Οσο και να αρθρογραφούν συστηματικά «προοδευτικοί» δημοσιογράφοι, καραγκιόζηδες (βλ. Κουλογλου) ενάντια στην «τυφλή» και « προς υπαρξιακή αναζήτηση» βία των ανένταχτων, άγριων, αναρχικών ανθρώπων , όσες προσπάθειες και να κάνει το ΠΑΣΟΚ θεοποιώντας τη δημοκρατία που επιβάλλεται, με τις καθημερινές τις μικρές και μεγάλες «δολοφονίες» ζωών ( εργατικά ατυχήματα, βασανιστήρια, αθωώσεις βασανιστών και δολοφόνων- να χαίρεστε τον Καλαμπόκα και τον Μελίστα- ανεργία , μισθωτή εργασία, εμπόριο όπλων, ναρκωτικών και γυναικών, εθνικισμός, ρατσισμός, σεξισμός, επιχειρήσεις, μίζες κ.α) Η ΟΡΓΗ έχει αποφασίσει να αντικαταστήσει τα δάκρυα και κανένας και τίποτα δεν μπορεί να την σταματήσει.

Λευτεριά σε όλους τους Αναρχικούς φυλακισμένους, στους αμετανόητους αντάρτες πόλης της 17Ν και σε όσους αντιστέκονται στη σαπίλα αυτής της κοινωνίας.

Η γουρούνι Η άνθρωπος

Φιλοσοφικές σχολές της ελληνιστικής περιόδου και οι ιδέες της ισότητας και του διεθνισμού……

Κατά τη διάρκεια της ελληνιστικής εποχής (322 π.Χ- 43 π.Χ) , όπου η έννοια της αυτοκρατορίας είχε υπερνικήσει αυτήν της πολιτείας, γεννήθηκαν τρεις φιλοσοφικές σχολές οι οποίες διέφεραν ριζικά από τις προηγούμενες. Σχολές οι οποίες για πρώτη φορά ερχόταν σε ρήξη με την καθεστωτική εξουσία και τον τρόπο ζωής των ανθρώπων .Αντικοινωνικές , διεθνιστικές και ηδονιστικές τάσεις χαρακτήρισαν τις σχολές των Κυνικών, Επικούρων και Στωικών οι οποίες πρότειναν μια διαφορετική ζωή βασισμένη στο άτομο και την ευτυχία του μέσα από την ισότητα των ανθρώπων. Όλοι ήταν ίσοι «είτε ήταν έλληνες είτε ρωμαίοι, σκλάβοι ή ευγενείς», πολίτες του κόσμου (κοσμό-πολη) και όχι μιας πόλης ή μιας κοινότητας.

Ο Κυνισμός αποτελούσε την πρώτη και ίσως πιο ριζοσπαστική σχολή με βασικότερο εκφραστή της τον Διογένη της Σινώπης (πέθανε γύρω στα 324 π.Χ). Ο ριζοσπαστισμός των κυνικών είχε να κάνει κυρίως με την απομάκρυνση τους από την πολιτική ζωή, και την αντίληψη ότι κάθε μορφή κοινωνικής και πολιτικής εξουσίας είναι συμβατική και περιττή. Η ζωή τους ήταν ιδιαίτερα αντισυμβατική , μη χάνοντας ευκαιρία να περιφρονήσουν τις αξίες και τις ανέσεις αυτού (εκείνου)του πολιτισμού.

Η σχολή των Επικούρων ιδρύθηκε από τον φιλόσοφο Επίκουρο (341-270 π.Χ) και υποστήριζε μια ηδονιστική ηθική βασισμένη στην προσπάθεια των ανθρώπων να αυξάνουν την απόλαυση μειώνοντας έτσι τον πόνο. Επισήμαναν ωστόσο ότι οι άνθρωποι πρέπει να ζουν τη ζωή τους με ισορροπημένο και αρμονικό τρόπο χωρίς υπερβολές. Η συμμετοχή στην πολιτική θεωρούνταν πρακτική που υπερέβαινε το μέτρο και γι’ αυτό έπρεπε να αποφεύγεται με κάθε τρόπο.

Τέλος η σχολή των Στωικών ήταν η μόνη που διατηρούσε μια πιο θετική στάση απέναντι στον δημόσιο βίο. Ο ιδρυτής της , φιλόσοφος Ζήνωνας (335-263 π.Χ) στήριξε την φιλοσοφία του στις έννοιες του λόγου (λογική) και της φύσης (νόμοι της φύσης και όχι των ανθρώπων). Στη φύση υπάρχει μια λογική την οποία βρίσκουμε και στους ανθρώπους, αυτή η λογική διέπει τους φυσικούς νόμους που δεν είναι τίποτε άλλο από τις ηθικές υποχρεώσεις που αναλαμβάνουμε έναντι των άλλων. Οι φυσικοί νόμοι (η μόνη εξουσία) ισχύουν για όλους καθώς δεν είναι κατασκευασμένοι από τον άνθρωπο και τα συμφέροντά του.

HOOLIGANS ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ (απο "Η γουρούνι Η άνθρωπος")

    Είναι γνωστό ότι στα γήπεδα έχουν δημιουργηθεί πυρήνες (οργανωμένα και αυθόρμητα) πολιτικοποιημένων hooligans των οποίων δράση μάλλον δεν κατανοείται από πολλούς αλλά και όταν αυτό γίνεται , διαστρεβλώνεται ως «κάποια ακόμα κίνηση ανεγκέφαλων οπαδών» ακόμα και από τον υποτιθέμενο συνειδητοποιημένο κόσμο ο οποίος αρνείται ή δεν μπορεί να καταλάβει την ιδιαιτερότητα αυτού του «γηπεδικού κομματιού» του οποίου πολιτικοποίηση φυσικά έχει τα δικά της μοναδικά, ακόμα και περίεργα, χαρακτηριστικά.

     Δεν είναι λίγες οι φορές που τα γήπεδα μετατρέπονται σε πεδία μάχης για άλλους σοβαρότερους λόγους από αυτούς που πολύ απλά μας πλασάρουν τα κανάλια ως μια απλή αντιπαλότητα οπαδών, και αγγίζουν κοινωνικοπολιτικά θέματα. Στον ελλαδικό χώρο η περίοδος των γεγονότων του Δεκέμβρη 2008 έδειξε ότι στα γήπεδα οι ταραξίες δεν είναι όλοι «βολεμένα ρεμάλια άρρωστα για την ομάδα τους που βλέπουν ως εχθρό τους τον αντίπαλο οπαδό». Το φαινόμενο A.C.A.B (all cops are bastards) στα ελληνικά γήπεδα στη διάρκεια του περσινού Δεκέμβρη και Γενάρη όπου τα πολιτικά πανό και οι συγκρούσεις με τους μπάτσους είχαν την τιμητική τους , εξηγεί πολλά πράγματα. Πολλοί hooligans κυνηγήθηκαν για αυτή τους τη στάση και υπήρχαν συλλήψεις οπαδών (βλ: 4 οπαδοί της ΑΕΚ προφυλακίστηκαν με βαριές κατηγορίες για τη συμμετοχή τους σε επεισόδια με τις αστυνομικές δυνάμεις στις 7/12/08 στον περιβάλλοντα χώρο του ΟΑΚΑ κ.α) με βάση τον νέο αθλητικό νόμο , ο οποίος για ασήμαντους λόγους σε βάζει φυλακή, αλλά ακόμα περισσότερο απαγορεύει την ανάρτηση πανό με πολιτικό περιεχόμενο σε γήπεδα (λόγος πολύμηνης προφυλάκισης του Νίκου Κουνταρδά ).

    Η πολιτικοποίηση hooligan των γηπέδων είναι γεγονός εδώ και πολλά χρόνια, έχοντας τις ρίζες του στην κοινωνικό- ταξική διάσταση μεγάλης μερίδας του ευρωπαϊκού ποδοσφαιρικού χώρου. Αναρχίζοντες και αριστερίζοντες οπαδοί έχουν κάνει πολλές κινήσεις δημιουργώντας ένα άτυπο μέτωπο «συνειδητοποιημένου hooliganισμού» ενάντια στην παραπληροφόρηση των ΜΜΕ, στην κομματική πολιτικοποίηση, στους μπάτσους, σε ΠΑΕ- ΕΠΑΕ, μισθοφόρους και στρατευμένους οπαδούς και φυσικά σε φασιστικούς οπαδικούς συνδέσμους. Οι συγκρούσεις και οι δράσεις πολυάριθμες, με πιο κλασικό κεκτημένο τη λογική του «ντου» στους ελέγχους των ,ανεβασμένων, εισιτηρίων και την είσοδο του κόσμου στις κερκίδες χωρίς να πληρώνει.

    Ο νέος “α(θ)λητικός νόμος” στοχεύει κυρίως σε αυτή την τάση οπαδών και hooligans και όχι φυσικά στους στρατευμένους και πληρωμένους οπαδούς των ομάδων.

Η γουρούνι Η άνθρωπος

Υ.Γ: Οταν λέμε "πολτικοποιημένοι" δεν το χρησιμοποιούμε με τον όρο που το θέτουν οι πολιτικοί, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, αλλά με την έννοια της κοινωνικο-πολιτικής συνείδησης.

http://libertadaek.blogspot.com/
http://paokantifa4.blogspot.com/
http://iraklis-antikatastolh.blogspot.com/
http://asteras1928.wordpress.com/
http://www.myspace.com/antifahooligans_greece

Μια άποψη για το ρόλο της εξεγερτικής θεωρίας σε πράξη, σήμερα

«Εάν η δράση της συγκεκριμένης μειοψηφίας δίνει το παράδειγμα κάποιου πράγματος , αυτό είναι το πώς μαθαίνεται να εντοπίζεται και να πλήγεται ο εχθρός και όχι πως διδάσκεται η σχετική μέθοδος. Την κατάλληλη στιγμή , η κατάλληλη πράξη γίνεται ουσία της μοναδικής και συγκεκριμένης επίθεσης, σύμβολο όλων των δυνατών μελλοντικών επιθέσεων…» (Αλφρέντο Μπονάννο)

    Μια άποψη για το ρόλο της εξεγερτικής θεωρίας σε πράξη, σήμερα: Έχοντας ως δεδομένο ότι η δημοκρατία βασίζεται στην ησυχία την τάξη και την ασφάλεια των πολιτών, γνωρίζουμε ότι αν αυτή η τάξη κλονιστεί τότε η δημοκρατία απειλείται άμεσα. Το βασικό όπλο της δημοκρατίας (κρατικής, καπιταλιστικής) είναι η βιτρίνα της, είτε αυτή αφορά την «εθνική συμφιλίωση», είτε την «ελευθερία» που προσφέρει στους πολίτες της. Άμεσος Κίνδυνος ανατροπής του καθεστώτος δεν υπάρχει οπότε η οποιοαδήποτε απόπειρα θρυμμάτισης αυτής της βιτρίνας θεωρείται αποτελεσματική. Αυτός φυσικά δεν είναι αυτοσκοπός, αποτελεί όμως το πρώτο βήμα της εξεγερτικής δράσης. Η συγκρουσιακή πρακτική των μειοψηφικών εξεγερσιακών λειτουργεί θετικά στην κλιμάκωση του ταξικού και κοινωνικού πολέμου και ο ρόλος της είναι αναμφισβήτητα αποτελεσματικός (βλ. φοιτητικά, ασφαλιστικό, Δεκέμβρης 2008). Η λογική αυτής της πρακτικής αποφεύγει την κατηγοριοποίηση των πράξεών της σε «νίκες» και «ήττες» καθώς αυτή εγκλωβίζει πολλούς αναρχικούς στον φόβο του λάθους και της αποτυχίας, βασικό παράγοντα δισταγμού, απραξίας και κατ’ επέκταση καταδίκης των συντρόφων που επιλέγουν να δράσουν. Η βίαιη αντιπαράθεση με το καθεστώς συνοδεύεται από μικρές ή μεγάλες απώλειες (συλλήψεις, τραυματισμούς, φυλακίσεις, ακόμα και θανάτους) που όμως δεν αντιστοιχούν σε «ήττες» και «νίκες», αλλά αποτελούν δυστυχώς αναπόσπαστο κομμάτι του ίδιου του πολέμου.

    Η εξεγερτική δράση πρέπει να εκφραστεί ξανά μέσα από όσους την υπερασπίζονται, με ξεκάθαρη θέση στα κοινωνικοπολιτικά προβλήματα της εποχής πάνω στα νέα δεδομένα που απαιτούν και νέες δράσεις που θα απέχουν από θεωρητικές φλυαρίες σε συνελεύσεις και πολύωρες αναλύσεις που οδηγούν στην απραξία (βλ. Αναρχικές συνελεύσεις 5ης και 6ης μέρας της εξέγερσης, στη Θεσσαλονίκη). Που , στην τελική, θα ξανακάνουν επίκαιρο το σύνθημα «Εμείς δεν έχουμε λόγο να διστάζουμε, Αυτοί δεν έχουν λόγο να κοιμούνται ήσυχοι»

Η γουρούνι Η άνθρωπος

ΚΙ ΟΜΩΣ.. ΚΑΤΑΛΥΣΑΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ (Δεκέμβριος 2008)

    Μέρες εμφυλίου πολέμου, ΜΕΡΕΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ: Από τη μια το κράτος, τα κόμματα , τα ΜΜΕ και οι «αγανακτισμένοι πολίτες» και από την άλλη άγρια νεολαία, ανένταχτοι άνθρωποι, αναρχικοί, αντιεξουσιαστές, χούλιγκανς και εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Η συμφωνία της Βάρκιζας έσπασε, η βιτρίνα της «εθνικής συμφιλίωσης» κατέρρευσε παρασέρνοντας με τις φλόγες το στολίδι του πολιτισμού μας, τη δημοκρατία.

    Ήμασταν όλοι εκεί οργισμένοι, γεμάτοι μίσος. Πολιτικοποιημένοι και μη, οργανωμένα και αυθόρμητα, άνθρωποι διαφορετικοί που μας ένωνε το πάθος για εκδίκηση απέναντι σε ένα συνένοχο κόσμο και μια αδίστακτη εξουσία. Όλοι γνωρίζαμε ότι δεν ήταν «μια κακία στιγμή», αλλά το κράτος.

Η είδηση έφτασε, ο Αλέξης ήταν νεκρός. Οι δρόμοι γέμισαν με άτομα , παρέες που έστηναν οδοφράγματα και «περιπολούσαν» μην τυχόν δουν «γουρούνια στον ορίζοντα». Άλλοι φτιάχναν μολότοφ ,ενώ άλλοι οπλίζονταν με βαριοπούλες, σιδερολοστούς, παλούκια ,πέτρες και ότι άλλο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για όπλο. Οι επιθέσεις αρχίσανε, η εξέγερση μόλις είχε ξεκινήσει και κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα κρατούσε για τόσες μέρες……

    Το ξαφνικό ξέσπασμα έπιασε όλο τον κρατικό μηχανισμό στον ύπνο που μόλις συνειδητοποίησε τι συμβαίνει, έβγαλε γλώσσα. Εκεί για πρώτη φορά φάνηκε το αληθινό πρόσωπο κομμάτων και εξουσιαστών που είχαν λυσσάξει απαιτώντας ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ!. Η δεξιά και ακροδεξιά αποδείχτηκε η πιο αυθεντική κι αυτό επειδή μας μίσησε γι’αυτό που είμαστε: ταραξίες και αναρχικοί. Tο ΠΑΣΟΚ καταδίκασε τη βία των «ύποπτων κουκουλοφόρων» και προσπάθησε να πλασάρει ότι ο μπάτσος σκότωσε τον Αλέξη επειδή κυβερνάει η Νέα Δημοκρατία ξεχνώντας φυσικά τη δολοφονία του Καλτεζά το 1985 και την ατιμωρησία του δολοφόνου του Μελίστα..Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για «τυφλή βία» γνωρίζοντας πολύ καλά ότι τα καμένα αστυνομικά κτίρια, οι καμένες τράπεζες και πολυκαταστήματα δεν αποτελούν τυφλή βία, αλλά συγκεκριμένους στόχους. Τέλος το πιο χυδαίο από όλα δεν θα μπορούσε να είναι παρά το ΚΚΕ. Αυτό το κρατικό τσιράκι, αυτό το τσούρμο πειθαρχημένων ρουφιάνων και εργατοπατέρων που ανακάλυπτε τις αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες πίσω από τους εξεγερμένους, το οποίο έφτασε σε σημείο να κυνηγήσει και να παραδώσει στους μπάτσους «πράκτορες κουκουλοφόρους». Ένα είναι σίγουρο ότι τα κομματόσκυλα αριστεράς και δεξιάς θάφτηκαν μέσα στα συντρίμμια των πυρπολημένων κομματικών τους γραφείων…..

    Φυσικά η πιο σοφή ίσως κίνηση του κράτους ήταν να μην προκαλέσει άμεσα το οργισμένο πλήθος με την προκλητική εμφάνιση των ΜΑΤ γιατί σίγουρα θα χυνόταν πολύ αίμα ,παρόλα αυτά τα αντιπολιτευόμενα κόμματα έσπευσαν να κατηγορήσουν την «αδράνεια των αστυνομικών που δεν έκαναν τη δουλειά τους». Μέρα με τη μέρα οι δυνάμεις καταστολής άρχισαν να γίνονται όλο και πιο επιθετικές με αδίστακτη χρήση ασφυξιογόνων( και όχι δακρυγόνων) όπως και αμέτρητων πλαστικών σφαιρών οι οποίες έστειλαν στο νοσοκομείο πολλούς εξεγερμένους. Οι πόλεις και κυρίως τα κέντρα τους, μετατράπηκαν κανονικά σε πεδία μάχης και η σύγκρουση έγινε ακόμα και σώμα με σώμα. Οι μπάτσοι έχάσαν παντελώς τον έλεγχο καθώς την ώρα των οδομαχιών και του ανταρτοπόλεμου πληροφορούνταν ότι γραφεία της ΟΝΝΕΔ και της Ν.Δ έχουν γίνει στάχτη, γραφεία του ΚΚΕ και του ΠΑΣΟΚ δέχονταν επιθέσεις, τράπεζες , δημαρχεία , κρατικά κτίρια και αυτοκίνητα φλεγόντουσαν σε διάφορα σημεία εκτός πεδίου μάχης. Και ενώ όλα αυτά διαδραματίζονταν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη το ξέσπασμα της επαρχίας δεν άργησε να έρθει: Σε Πάτρα, Χανιά, Ηράκλειο , Λάρισα, Βόλο, Γιάννενα , Κέρκυρα, Τρίκαλα, Καβάλα, Κομοτηνή, Αγρίνιο, Μυτιλήνη, Ρόδο οι συγκρούσεις ξεκινάνε δίνοντας φυσικά κουράγιο σε πρωτεύουσα και συμπρωτεύουσα.

    Τα ΜΜΕ μπαίνουν στο παιχνίδι και εξαπολύουν παραπληροφόρηση για τα όσα συμβαίνουν . Μιλάν για εγκληματίες και αλήτες , για κλέφτες και κατσαπλιάδες λες και εμείς ήρθαμε από άλο πλανήτη. Αναπαράγουν μια ,δυο εικόνες από πλιάτσικα στην προσπάθειά τους να διαμορφώσουν κοινή γνώμη που καταδικάζει. Οι μάσκες πέφτουν και εκεί. Πολιτικάντηδες και δημοσιογράφοι κλαίγονται για τα καμένα ΒΕΝΕΤΟΝ και LACOSTE και τρελαίνονται με την ιδέα ότι δεν λειτουργεί η αγορά. Την ίδια στιγμή ακούγονται και κάποιες λίγες φωνές που τονίζουν ότι οι εργαζόμενοι των καμένων πολυκαταστημάτων πληρώνονται κανονικά και ότι δεν τίθεται θέμα ότι « μείνει κόσμος χωρίς δουλειές», αυτές οι φωνές όμως σύντομα χάνονται πίσω από την γλοιώδη σκατόφατσα του Κακλαμάνη που μυξοκλαίει για το λαμπαδιασμένο δέντρο στο Σύνταγμα. Τα νέα φτάνουν στο εξωτερικό: Βαρκελώνη, Βερολίνο, Κοπεγχάγη γενικευμένες ταραχές. Στο Μεξικό βόμβα σε κτίριο της αστυνομίας, ακολουθούν Μόσχα, Μποένος Αιρες, Ρώμη, Λονδίνο κ.α . Στις φυλακές έχουμε μαζικές αποχές συσσιτίου σε ένδειξη αλληλεγγύης στην εξέγερση Από την τηλεόραση θα παρελάσουν όλα τα φασιστοειδή που μέσα από τους αγάμητους παραλιρισμούς τους θα βγάλουν με τα ίδια τους τα χέρια τη μάσκα που τόσα χρόνια φορούσαν. 4η μέρα χάους και τα ΜΜΕ καταλαβαίνουν ότι δεν πείθουν ξεκινώντας έτσι μια διπλωματική προσέγγιση των γεγονότων μιλώντας για «ξέσπασμα των 15αρηδων», «για ειρηνική εξέγερση που δεν έχει σχέση με τα επεισόδια» κ.α πολλά . Εκεί όμως στραβοπάτησαν καθώς η «ΕΙΡΗΝΗ» και η «ΕΞΕΓΕΡΣΗ» είναι δυο άκρως διαφορετικές έννοιες και σωστά τους ξέχεσε το φασιστόμουτρο Βορίδης σε εκπομπή του Χατζηνικολάου λέγοντας ότι «δεν μπορεί η αριστερά και κεντροαριστερά να μιλάει για «ειρηνική εξέγερση» καθώς μια εξέγερση μόνο ειρηνική δεν μπορεί να είναι». Έτσι έπεσε και η παπαρολογία των ΜΜΕ…..

    Το κράτος έπαιζε το τελευταίο του χαρτί και αυτό ήταν οι «αγανακτισμένοι πολίτες» και οι ασφαλίτες κουκουλοφόροι που χώνονται μες στην αναμπουμπούλα μπας και συλλάβουν κανέναν ταραξία . Τα κατάφεραν , η δράση τους ήταν έντονη και έγινε αισθητή και σε μας που εντοπίσαμε και λιντσάραμε κάποιους από αυτούς. Οι συλλήψεις ανυποψίαστων πιτσιρικάδων ταραξιών από κουκουλοφόρους ασφαλίτες ξεπέρασε κάθε όριο . Πλάι στα άθλια αυτά αγριογούρουνα , εμφανίστηκαν και κάτι περίεργοι τύποι με παλούκια και σιδερολοστούς οι οποίοι ως «καταστηματάρχες» κυνηγούσαν ταραχοποιούς. Δεν χρειάστηκε και πολύ σκέψη να καταλάβουμαι ότι επρόκειτο για φασίστες, παρακρατικούς, και ΟΝΕΔιτες που «έπεσαν στη μάχη για την πατρίδα» έχοντας την κάλυψη της εξουσίας στο ξυλοφόρτωμα αλλοδαπών «πλιατσικολόγων», ταραξιών και εξεγερμένων.

    Από την 5η μέρα τα πράγματα αλλάζουν και οι μαζικές συγκρούσεις κοπάζουν δίχως όμως να σταματάν. Το κράτος κατάλαβε ότι τα βράδια δεν θα κοιμάται ήσυχο . Κατάλαβε επίσης πόσο εύθραυστη είναι η βιτρίνα του και οι «εθνικές του συμφιλιώσεις». Ζήσαμε τη χαοτική διάσταση της τσιμεντούπολης και τίποτα δεν θα είναι ίδιο πια. ΤΟ ΜΠΑΤΣΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ που κάποτε φωνάζαμε μόνοι, μας δικαίωσε .Οι 15άρηδς (που δεν ήταν οι πρωταγωνιστές της εξέγερσης, αλλά των πορειών που ακολούθησαν)έμαθαν να κοιτάν το κράτος στα μάτια δίχως να φοβούνται…

Η γουρούνι Η άνθρωπος